3. Ä°nsanlara Ä°simleri Ä°le Hitap Edin

 

1898 yılında New York’un köylerinden birisi olan JL Rockland County’de kötü bir olay olmuÅŸtu. Küçük bir çocuk ölmüştü. KomÅŸuları cenazesine gitmeye hazırlanıyorlardı. Bu sırada Jim Farley atını eÄŸerlemek için dışarı çıkarmıştı. Günlerdir ahırda kalan at dışarıya çıkınca biraz oynamak istemiÅŸ ve sahibine çifte atarak Jim Farley’i öldürmüştü.

Şimdi köyde iki cenaze töreni yapmak gerekecekti. Jim Farley geride dul bir eş, üç çocuk ve birkaç yüz dolarlık borç bırakmıştı.

Çocuklarından en büyüğü olan Jim on yaşındaydı ve bir tuğla imalathanesinde çalışmaya başladı. Bu çocuk okula gitme imkanını bulamamıştı. Ama kendisini herkese sevdirme konusunda büyük bir kabiliyeti vardı. Politikaya atılan Jim herkesin ismini aklında tutarak büyük bir başarı kazandı.

Jim ortaokula kadar okuyabilmişti. Ama kırk altı yaşına geldiğinde dört kolej onu fahrî doktorluk diplomasıyla şereflendirdi. Ve Millî Demokrat Komitesine başkan seçildi, bir süre sonra da Amerikan hükümetinin Posta Genel Müdürü oldu.

Birgün Jim Farley’le görüştüm ve baÅŸarısının sırrını kendisine sordum.

“Çok çalıştım” cevabını verdi. Kendisine çok ÅŸakacısınız, dedim. Bunun üzerine baÅŸarısının sırrı sözüyle neyi kastettiÄŸimi sordu. Cevap verdim:

“Onbin kiÅŸinin ismini biliyor ve onlara isimleriyle hitap edebiliyormuÅŸsunuz. Bunu kastediyorum” dedim.

“Hayır yanılıyorsunuz. Ben onbin kiÅŸiye deÄŸil ellibin kiÅŸiye isimleriyle hitap edebilirim” dedi.

Bu noktaya çok dikkat ediniz? Yanlış duyduÄŸumu zannetmeyiniz. Ä°ÅŸte hafızası Farley’in baÅŸarısının sebebi olduÄŸu gibi Franklin D. Roosevelt’in BirleÅŸik Amerika CumhurbaÅŸkanlığı koltuÄŸuna oturmasına da yardım etmiÅŸtir. Jim Farley, alçı taşı satıcılığı yaptığı bir kasabada tanıştığı insanların isimlerini aklında tutmak için bir sistem buldu. BaÅŸlangıçta bu çok basit bir sistemdi. Kendisi bir yeni sistemle tanıştığı insanların isimlerini, ailesinin kimlerden olduÄŸunu öğrenir, iÅŸi ve siyasî düşüncesi hakkında bilgi edinirdi ve bunları aklına iyice yerleÅŸtirirdi. Tanıştığı bir kimseyle bir sene sonra bile tekrar karşılaÅŸtığı zaman kendisinden çocuklarının durumunu sorar, kendisini gayet iyi tanıdığını hissettirirdi.

Jim Farley daha genç yaşlarda anlamıştı ki insanlar kendi isimlerine çok önem veriyorlar ve onu dünyadaki bütün isimlerden üstün tutuyorlar.

Bir kimsenin ismini hatırlayıp onu kolayca söylerseniz emin olun ki o insana en büyük iltifatı yapmış olursunuz. Bunu daima hatırlayın, ama o insanın ismini unutmuş veya yanlış söylemişseniz büyük bir hata yapmış olursunuz. Bunu da aklınızdan çıkarmayın.

Pariste vereceÄŸim toplantı için ÅŸehirdeki insanlara mektuplar göndermiÅŸ ve onları toplantıya davet etmiÅŸtim. Sekreterler Fransız’dı, Ä°ngilizce bilmedikleri için bazı isimleri yanlış yazmışlardı. Büyük bir bankanın müdürü isminin hatalı yazılmasından dolayı davete katılmadı ve bana sert bir mektup yazdı.

“Andre Carnegie”nin baÅŸarısının sırrı neydi?

Çelik kralı diye hatırlanan bu kiÅŸi çelik imalatını çok iyi bilmiyordu. Çelik iÅŸini kendisinden daha iyi bilen yüzlerce çalışanı vardı. Ama o insanları idare etmeyi iyi biliyordu ve kendisini zengin yapan da buydu. On yaşına gelmeden insanların kendi isimlerine ne kadar önem vermekte olduklarını anladı. Carnegie Ä°skoçya’da henüz bir çocukken bir tavÅŸan yakalamıştı. TavÅŸan yavruladı. Carnegie’nin tavÅŸanı besleyecek bir ÅŸeyi yoktu. KomÅŸusunun çocuklarına kim tavÅŸanlara yiyecek bulursa o arkadaşının ismini doÄŸan yavrulara vereceÄŸini söyledi. Ve planı baÅŸarıyla sonuçlandı. Carnegie bunu hayatı boyunca unutmadı.

Carnegie, aradan yıllar geçtikten sonra aynı psikolojiyi kullanarak milyonlar kazandı. Carnegie ile George Pullman yataklı vagon imalatı için birbirleriyle rekabet ettikleri zaman Çelik Kralı yine tavÅŸanların dersini hatırladı. Carnegie’nin ÅŸirketi ile Pullman’ın ÅŸirketi rekabet ederken bu ÅŸirketlerden birisi Union Pacific Demiryolları idaresindeki yataklı vagon sipariÅŸini almak istiyor, fiyatları düşürmek suretiyle birbirleriyle yarışıyorlardı.

Ä°ki rakip ÅŸirket müdürü Union Pacific’in yöneticileriyle görüşmek üzere New York’a gelmiÅŸlerdi.

Bir akÅŸam Carnegie ile Pullman St. Nicholas Otelinin önünde karşılaÅŸtılar. Carnegie “Ä°yi akÅŸamlar Bay Pullman, zannedersem ikimiz de delilik ediyoruz.” dedi.

Pullman:

- Ne demek istiyorsunuz? diye sordu.

Bu soru karşısında Carnegie fikirlerini anlattı. Birlikte hareket etmeleri ikisinin de menfaatine olacaktı. Pullman dikkatle dinliyordu. Fakat ikna olmuÅŸa benzemiyordu. Sonunda Pullman ÅŸu soruyu sordu: “Peki anlaÅŸmış olduÄŸumuzu kabul edelim. Yeni ÅŸirketin ismi ne olacak? diye sorduÄŸunda Carnegie “Pullman Palace Vagonları Åžirketi olacak” diye cevap verdi.

- Pulman’ın yüz ifadesi deÄŸiÅŸti ve: “Odama geliniz ve bu mesele hakkında bir daha görüşelim” dedi. Ä°ÅŸte bu görüşme sonunda sanayide tarihi bir adım atıldı.

Carnegie’nin arkadaÅŸlarının ve iÅŸ ortaklarının isimlerini aklında tutabilmesi, onun baÅŸarısının sırlarından birisidir. İşçilerinin bir çoÄŸunu isimleriyle çağırabildiÄŸinden dolayı kendini mutlu hissettiÄŸini söyler ve kendisi iÅŸ başında bulunduÄŸu zaman çelik fabrikalarında asla grev yapılmadığını anlatarak bununla gurur duyardı.

Birçok kimse vardır ki isimleri hafızalarında tutmaktan veya böyle bir zahmete katlanma gereği görmediklerinden dolayı isim ezberlemezler ve bunu haklı göstermek için de fazla meşgul olduklarını söylerler.

Bunlar unutuyorlar ki kendileri Cumhurbaşkanı Franklin Roosevelt kadar meşgul olamazlar, halbuki Roosevelt şoförlerinin bile isimlerini öğrenmeye vakit bulmaktadır.

Franklin Roosevelt biliyordu ki insanları kendisine baÄŸlamak ve onların iyi niyetlerini kazanmak için en önemli çare onların isimlerini hatırlamak ve onları pohpohlamaktır. Halbuki bunu aramızda kaç kiÅŸi yapar?…

Çoğu zaman bir yabancı ile tanıştırıldığımız zaman daha ona veda etmeden onun ismini unuturuz. İsim hatırlama kabiliyeti politikada olduğu kadar iş hayatında ve sosyal ilişkilerde de önemlidir.

Nepoleon’un yeÄŸeni Ä°mparator Üçüncü Nepoleon, hükümdarlığında tanıştığı her insanın ismini hatırlamakla öğünürdü.

Bu kadar ismi nasıl hatırlayabilirdi, diye mi soruyorsunuz? Karşısındakinin ismini duyamamışsa, “afedersiniz; duyamadım” der tekrar ettirirmiÅŸ. Åžayet duyulmuÅŸ bir isim deÄŸilse; “isminizi oluÅŸturan harfleri sayar mısınız? deyip hecelettirirmiÅŸ.

Konuşurken bu ismi birçok kez tekrar eder ve bunu aklında o insanın görünüşüyle birleştirerek yaparmış.

Şayet ismin sahibi önemli bir kişiyse daha büyük zahmetlere katlanır ve o kimsenin yanından ayrılır ayrılmaz ismini bir kâğıda yazar, onu birkaç kere gözden geçirir, sonra ezberden söylemeye çalışırmış. Bu şekilde yalnız kulağını değil gözünü de o isme alıştırırmış.

Şayet herkes tarafından sevilmeyi istiyorsanız üçüncü kural şudur:

“BaÅŸkalarının isimlerini daima aklınızda tutunuz. Çünkü bir kimsenin ismi kendisi için dünyanın en tatlı ve en önemli sesidir.”

Dale Carnegie